Unha proposta de xestión eficaz require distinguir entre os problemas que esixen unha solución urxente e aqueles aspectos que necesitan melloras. Establecer con rigor as prioridades nunha situación tan crítica coma a que atravesa SGAE é imprescindible.

En DOM Candidatura creemos que é necesario ser realistas e defendemos que a SGAE necesita  rexenerarse, pero non pode facerse partindo de cero nin cambiando de nome senón ofrecendo unha solución concreta aos problemas urxentes. Existen compromisos financeiros e sectoriais e obrigacións cara aos nosos socios e clientes que non poden ignorarse. É necesario coñecer os problemas aos que nos enfrontamos e aportar solucións que poidan poñerse na práctica.

Desde DOM levamos máis dun ano denunciando cales son eses problemas e traballando en propostas concretas e solucións específicas. O noso obxectivo e que SGAE non teña outra misión que no sexa a de recadar, identificar e repartir os dereitos de autor e traballar para promocionar a cultura. Ademais, pensamos que non só é necesario que os candidatos coñezamos a realidade da SGAE senón que os socios tamén sexan conscientes da gravidade antes de escoller a nova Xunta Directiva o próximo 26 de abril.

Os nosos dous problemas inmediatos son a situación financeira da entidade e a falta dun novo modelo de negocio sostenible.

 

1- SITUACIÓN FINANCIEIRA

A SGAE ten unha falta de solvencia alarmante que pon en perigo a nosa capacidade para responder aos compromisos financeiros. A débeda xerada por ARTERIA é de máis de 130 millóns de euros e iso supón unha hipoteca anual próxima aos 20 millóns. Esta débeda, contraída pola Fundación Autor, está ademais avalada pola propia SGAE, o que supón un risco adicional que afecta aos ingresos sociais. De executarse estes avais, as liquidacións dos socios veríanse afectadas.

Toda empresa cunha débeda que exceda tanto os seus ingresos está condenada á ruína. SGAE non pode asumir unha débeda que requira dos ingresos dos socios para a súa cancelación por que supón traballar para pagar aos bancos e non para nos. Así é hoxe, non só polo risco que supoñen os avais de SGAE, senón polo feito de que, mediante o aumento artificial da prescrición dos dereitos de autor, detraéronse parte dos ingresos sociais da forma encuberta.

Dicíasenos,  na defensa de ARTERIA, que se estaba creando un patrimonio para os autores cando a lei non permite que ese patrimonio liquídese e repártase entre os socios. Creemos que unha sociedade xestora de dereitos non debe acumular patrimonio senón preocuparse dos ingresos dos seus socios e das súas liquidacións.Os fondos culturais fórmano aqueles ingresos que non se reparten porque deben destinarse a promocionar o repertorio dos socios, apoiar aos autores, e en xeral, aquelas iniciativas públicas ou privadas que xeren traballo para eles. Tamén para dar servicios e subvencionar un labor asistencial que lles permita afrontar o futuro con tranquilidade e dignidade. Estes fondos culturais están hoxe apalancados nun proxecto inviable, o cal, ademais dos riscos mencionados, impide atender calquera actividade cultural ou asistencial. Toda proposta nese terreo que non contemple previamente a solución desta carga financeira é pouco realista e pode crear unha expectativa falsa nos socios.

SOLUCIÓN: DESINVERSIÓN AUDITADA DE ARTERIA E DISMINUCIÓN DA DÉBEDA

 

Para aliviar a tensión desa débeda é urxente unha desinversión en ARTERIA que teña en conta as circunstancias de cada espacio e para evitar, no posible, unha perda patrimonial.En ARTERIA actual non só houbo unha asunción de riscos temeraria senón unha xestión moi deficiente dos espacios, tanto na súa adquisición ou construcción, con sobreprezos esaxerados, coma na súa explotación, que foi deficitaria.

Falar de desmontar  ARTERIA sen ter en conta as circunstancias particulares de cada espacio, de cada mercado e a súa carga hipotecaria é irresponsable. A primeira medida será un estudio rigoroso que nos permita tomar as decisións máis adecuadas a este respecto.

A curto prazo, Argentina (2 teatros e un inmoble de 20 andares) e México son as operacións de venda máis factibles en condicións vantaxosas. Con iso conseguiríamos o osíxeno financeiro que nos permita afrontar un plan xeral de desinversión sen o agobio actual, podendo seleccionar sen precipitación as ofertas que xurdan e atender aos compromisos contraídos naqueles casos na que a xestión está externalizada.

Si podemos adiantar a nosa vontade de conservar as instalacións de C.A.T.A, unha ferramenta de gran utilidade ao servicio dos nosos socios e o noso repertorio, unha vez estudiado un plan de viabilidade que permita a súa sostenibilidade.

Tamén queremos a continuidade da Sala BERLANGA, que polas súas dimensións e equipamento constitúe un apoio excelente para o repertorio audiovisual e para os socios en xeral. Especialmente complexo é o espacio de La Cartuja, en Sevilla, polo seu desmesurado custo, a súa elevada hipoteca, a súa desacertada ubicación e a súa máis que dubidosa viabilidade. Será necesario atopar unha solución sen esquecer a necesidade de dotar a Sevilla dunha sé adecuada desde onde proporcionar os servicios que SGAE debe prestar aos seus socios. En definitiva, abordar esta cuestión debe ser a principal prioridade da Xunta Directiva, xa que diso depende a solvencia e a propia viabilidade da SGAE.

 

2.- CARENCIA DUN NOVO MODELO DE NEGOCIO SOSTENIBLE

O noso segundo problema é a drástica caída do mercado dos contidos e a incapacidade de captar unha demanda crecente absorbida polas descargas ilegais. Non soubemos adaptarnos a un novo modelo no tráfico dos contidos da Rede como consecuencia dos avances tecnolóxicos. A caída do mercado tradicional non se veu compensada polo desenrolo dun novo modelo. Todos no sector debemos esforzarnos para conseguir que os autores e os traballadores da industria cultural poidamos vivir honestamente do noso traballo.

 

SOLUCIÓN: DIÁLOGO PARA FOMENTAR A OFERTA LEGAL COMPETITIVA E SOSTENIBLE

A nosa responsabilidade, sen renunciar a unha tutela esixible nun Estado de Dereito, é propiciar a creación dunha oferta legal competitiva (o que supón uns prezos razoables e unha dispoñibilidade acorde coa demanda) que sitúe o tráfico ilegal de contidos en baremos de marxinalidade. Debemos abandonar a estratexia de enfrontamento co público e cos usuarios.

É necesario un diálogo constructivo con todos os implicados, pero tamén unha política activa que permita aos nosos socios dispoñer dunha plataforma desde a que promocionar e comercializar as súas obras e fomentar o contacto directo cos consumidores. Xa estamos traballando en formulacións creativas e solucións tecnolóxicas para presentar aos socios. O apoio ás iniciativas que xurdan neste ámbito será unha política prioritaria da nosa Xunta Directiva. Estamos ante unha gran oportunidade e un gran desafío. Non podemos perder máis tempo. DOM é consciente de que non todos os socios da SGAE opinan igual en materia de propiedade intelectual e de que, especialmente a xente máis nova, reclaman a apertura a novas vías para difundir as súas obras.

3.- MELLORAS PARA UNHA SGAE DO SÉCULO XXI

Toda organización humana é susceptible de mellora e a SGAE non é unha excepción. Os cambios faranse de forma harmonizada, sen que se interrompa a actividade e garantindo todos os servicios aos socios. O equipo humano xa demostrou a súa profesionalidade en momentos difíciles como os vividos recentemente. A nova Xunta Directiva deberá dotar á entidade dos medios necesarios para emendar as carencias detectadas, así como marcar o rumbo que garanta a boa marcha da entidade e a súa adaptación. Cónstanos que unha gran maioría de socios reclama estas melloras. Na colaboración cos responsables de departamento, acometeranse reformas nas áreas de Xestión, Organización, Actividades Complementarias e Política Cultural.

 

A - XESTIÓN

As tres funcións esenciais da SGAE son recadar, identificar e repartir. Nas tres pódese mellorar en canto a eficacia e transparencia para que tanto os socios como os usuarios do repertorio poidan acceder sempre á información que lles incumbe.

1.- RECADAR COSTA MÁIS DO QUE NOS DICEN E FALTA UN PROTOCOLO DE ACTUACIÓN QUE EVITE O DESGASTE MORAL QUE HOXE PADECEMOS

Nos últimos anos iniciouse un ciclo negativo, con caídas nas liquidacións dos socios, maquilladas en parte mediante a recuperación de pendentes de anos anteriores negociados á baixa. O fin era conseguir unha cifra final menos alarmante que presentar aos socios. Queremos recadar con rigor os dereitos xerados polo repertorio dos nosos socios e representados, e facelo co menor custo posible e con rigor. Supón recadar o que nos corresponde, nin máis nin menos. Non só temos en conta o custo económico, que se reflexa no desconto de administración, tamén o moral.

O desconto de administración é un baremo que mide a eficacia da xestión, e supón hoxe, oficialmente, unha media do 15%. En realidade, o desconto alcanza case o 27% e a diferencia está encuberta trala prescrición.

Respecto do custo moral, obviamente foi excesivo. Provocou un enfrontamento coa sociedade que vai ter graves consecuencias xa que, non só favoreceu unha morosidade alarmante, senón que contribuíu a deslexitimar o dereito dos autores e ata a cuestionar a mesma propiedade intelectual.

Capítulo aparte merece a necesidade imperiosa de establecer un código de conducta dos representantes comerciais da SGAE que evite incidentes como os vividos ultimamente, así como o establecemento dun protocolo eficaz e rigoroso para os eventos benéficos que permita unha áxil resposta da entidade nestes casos.

2.- A FALTA DE CELO NA IDENTIFICACIÓN FOI DELIBERADA PARA PAGAR XUROS FINANCIEIROS. A PRESCRIPCIÓN DISPAROUSE

 

A maior proba de xestión ineficaz e pouco transparente está na bolsa de Pendente de Identificación, que chega aos 177 millóns de €. E no progresivo aumento da prescrición nos últimos anos (20 millóns en 2010).

A prescrición multiplícase por 12 desde o ano 1993 ata 2010 (última cifra oficial), fronte a unha recadación que o fai por 3. Estes dereitos prescritos utilizáronse para financiar practicamente un 50% do proxecto ARTERIA. Deuse moi pouca información ao socio sobre este asunto. Poden resultar atractivas as promesas sobre repartes extraordinarios, pero sen solucionar previamente o risco de usar aos socios como avais das hipotecas, supón descoñecer as obrigacións financeiras.

 

3.-REPARTIR: OPACIDADE NOS CRITERIOS DE REPARTO

É obvio que só pode repartirse o que se recadou e identificado previamente. Os criterios de reparto non teñen en conta novas modalidades de dereitos e é o regulamento, non os estatutos da SGAE, onde se determinan eses criterios. SDAE ou Teseo supuxeron un elevado custo e non deron resultados satisfactorios. Para mellorar a xestión dos dereitos nestes ámbitos apostaremos por proxectos innovadores que garantan a información durante todo o proceso..

 

Proxecto tecnolóxico

Para recadar mellor e reducir o pendente de identificación apostamos por substituír os métodos de identificación aproximativos por ferramentas tecnolóxicas que permitan un reparto máis equilibrado.

Para nós a identificación é o alicerce básico sobre o que queremos construír a nova SGAE, sendo o punto de partida para a posta en marcha de procedementos simplificados e eficientes, que aseguren un cobro máis xusto segundo o uso efectivo das obras. Para todo iso desde DOM traballamos nun proxecto que permita dotar á entidade dos medios necesarios para garantir a eficacia e a información ao longo de todo o proceso.

É necesario que os autores poidan ter un acceso constante a toda a información relacionada coa súa actividade profesional. Mediante a Tarxeta Dixital de Autor (TDA) os socios de SGAE poderán:

• Dispoñer do inventario das súas obras
• Eliminar a folla de autor como ferramenta para o rexistro das actuacións realizadas
• Establecer calendario de actuacións ou doutras vías de difusión das obras para controlar en todo momento os seus ingresos pendentes de liquidar
• Realizar de forma automática o deveño de actuacións a través de diferentes canles (plataforma web, smartphones, etc)
• Coñecer as cuantías pendentes de liquidar en cada período en función dos devengos rexistrados

Este método de xestión ofrece vantaxes tanto ao autor como á nosa entidade:

O autor queda situado no centro da relación autor-SGAE. A TDA permítelle ter unha información accesible e constantemente actualizada que pode utilizar en todo momento, fronte á propia SGAE ou en caso de reclamación dos seus dereitos fronte a terceiros. A producción do deveño dos seus dereitos reflíctese con claridade e fai que sexa accesible a información sobre as liquidacións pendentes. Ao mesmo tempo, a TDA permite a SGAE a actualización sinxela do catálogo, eliminar os erros de identificación cando non se completaban debidamente as follas de autor e coñecer en todo momento actuacións/difusións producidas.

¿Cómo funciona a Tarxeta de Autor?

A través dun simple paso o socio pode rexistrar a súa participación nun concerto ou calquera actuación en directo mediante o envío dun SMS, a través dun datáfono adaptado, ou accedendo a unha aplicación web, que ademais lle permita indicar que obras foron interpretadas (segundo a codificación definida). O deveño será automaticamente actualizado na súa área persoal.

A pegada dixital para as emisións de radio é outro dos aspectos que DOM proponse abordar. A pegada dixital é unha tecnoloxía de recoñecemento de contido pasivo que permite identificar ficheiros de audio. É un mecanismo a posteriori, é dicir, que non require que o ficheiro distribuído sexa previamente procesado, como ocorre coa marca de auga. Cada pegada é única e permite a comparación de contidos previamente almacenados nunha base de datos de pegadas dixitais de obras rexistradas. Similar a unha pegada dixital humana, identifica unha peza de audio.Os dous únicos requisitos para a posta en marcha deste sistema son: a emisión dixital (xa presente na maioría das radios españolas) e o almacenamento e codificación do conxunto das obras xestionadas por SGAE.A utilización da pegada dixital supoñería unha identificación real de cada unha das obras que se están difundindo en España, o que eliminaría a identificación e o reparto por sondaxe que prexudica aos autores menos coñecidos.

 

B - ORGANIZACIÓN

A estructura da organización da SGAE está determinada polo título III dos Estatutos. Nel recóllense os Órganos de Goberno da Entidade e regúlase a súa constitución e funcionamento.

Os principais órganos de decisión da SGAE son:

• A Asamblea Xeral
• Presidente do Consello de Dirección (esta figura desapareceu trala última reforma estatutaria. As súas funcións asúmeas o Presidente da Xunta Directiva)
• A Xunta Directiva
• Consello de Dirección

 

DOM abordará nesta lexislatura unha profunda revisión do Título III, tal e como acordamos na Comisión Estatutaria. Evitarase a acumulación de poder e atribucións que houbo no pasado e  fomentarase a independencia do Consello de Dirección e a información á Xunta Directiva.

Como máximo órgano de control, asegurarase que a Asemblea Xeral dispoña sempre de toda a información antes das súas reunións para que poida exercer a súa responsabilidade e o seu papel como foro de debate e decisión.

As Comisións Estatutarias, Comités Profesionais e Grupos de Traballo reestructuraranse coa idea de dotalos de contido, mellorar a súa eficacia e impulsar a participación dos socios. A recente reforma electoral, realizada para a próxima convocatoria do 26 de abril, será tamén obxecto de revisión, especialmente para garantir a pluralidade na composición da Xunta Directiva e a súa independencia.

C - MELLORAS NA ACTIVIDADE COMPLEMENTARIA E POLÍTICA CULTURAL

A misión da SGAE non é só xestionar dereitos de Propiedade Intelectual. Tamén o son as actividades de carácter asistencial en beneficio dos socios e de promoción cultural, sempre que se cumpra o requisito de non ter ánimo de lucro (artigos 151 e 155 da Lei de Propiedade Intelectual)

Consolidaremos a política asistencial para os socios, especialmente dirixida a garantir a cobertura no exercicio da súa actividade e dignidade ao final da súa vida profesional. SGAE dispón de dúas ferramentas: a MUTUALIDADE DE AUTORES E EDITORES (funciona como un plan de aforro) e SEGURARTE (dúas pólizas con cobertura diferentes destinadas aos socios con voto). O aumento de socios con dereito a voto obriga a reestructurar esta área. A elas únese o Grupo de Traballo APS, que intervén en situacións extraordinarias de necesidade dos socios. Funciona máis coma unha actividade de beneficencia en lugar de como un instrumento eficaz de previsión asistencial.

O apalancamento dos fondos culturais en ARTERIA impide aínda saber con cantos recursos poderemos contar para aumentar este capítulo. Apoiaremos aquelas iniciativas, públicas e privadas, no ámbito cultural que contribúan á promoción e difusión do repertorio dos socios. A SGAE non ten que competir cun sector que debe ser o noso aliado e aportar un mercado para os autores. Por iso potenciaremos a actividade da Fundación Autor para que deixe de ser unha mera provedora de fondos para ARTERIA e dedíquese a promocionar o repertorio dos socios, impulse aos novos talentos con programas específicos e proporcione formación para o desenvolvemento da nosa música, cine e audiovisual, teatro ou danza e a súa exportación internacional.

PROPOSTAS PARA O COLEXIO DE GRAN DEREITO

1- Propiciar a creación da Academia das Artes Escénicas, en colaboración con todos os axentes escénicos do noso país.

2- Mellorar os sistemas de recadación dos nosos dereitos e impulsar a axilización dos cobros co fin de evitar a morosidade actual, que no 2011 chegaba aos 5 millóns de euros.

Axudar ao autor a mellorar a realización dos contratos no exterior a través dos servicios de atención ao autor.

Impulsar a defensa do dereito de propiedade intelectual do autor a través das redes sociais e de todos os medios dixitais co fin de favorecer a máis eficaz recadación dos dereitos de autor.

Contribuír co resto da Xunta Directiva a clarificar todo o relativo aos dereitos cualificados como “pendentes de identificación”.

3- Promocionar ao autor en España e no exterior é consubstancial cos obxectivos de Fundación Autor, que deberá levarse a cabo en colaboración cos responsables das Administracións e coas empresas productoras.

Premio SGAE de teatro: apoio económico ou acordos para o seu estreo con iniciativas privadas ou públicas. Revisión dos PREMIOS MAX para apoiar que os premiados poidan seguir exhibíndose e para mellorar a imparcialidade dos premios.

Facilitar acordos con Universidades para facilitar o estudio dos nosos autores (teses doutorais, Congresos, Xornadas, etc).

Subscribir acordos co Instituto Cervantes e coas nosas embaixadas para facilitar o coñecemento dos nosos autores no exterior e promover así a representación das súas obras no estranxeiro.

Propiciar a traducción e publicación en soporte papel e dixital do máximo número de obras dramáticas de autores de SGAE en edicións bilingües. Favorecer o encontro coas iniciativas privadas e públicas para a representación dos autores teatrais e coreográficos.

Impulsar a creación de talleres de mozos coreógrafos para a formación e difusión dos novos creadores coreográficos. Defender o noso patrimonio teatral e coreográfico e estimular o estudio da danza e do teatro nos ámbitos educativos.

Promocionar a presencia dos autores de Gran Dereito nas actividades xerais de SGAE e de Fundación Autor a fin de contribuír a mellora da imaxe do autor en España e de facilitar a xestión dos nosos dereitos. Non esquezamos que o teatro e a danza constitúen un dos grandes patrimonios de “a cultura en vivo”.

4- A revisión de Arteria, a redistribución dos activos e dos recursos económicos deberían ser obxectivos esixibles para a nova Xunta Directiva a fin de que todos os autores dramáticos e coreográficos de SGAE podamos sentirnos representados na sociedade.

 5- Difundamos o noso talento coa nosa presencia en todos os soportes posibles que nos ofrecen as novas tecnoloxías para facer máis accesibles as nosas obras aos inmensos públicos potenciais que aman as artes escénicas.

Grabaciones das obras escénicas en TV, DVD e Internet, non só como forma de conservar os espectáculos, senón de fomentar os dereitos e o acceso dos cidadáns de toda España á cultura escénica.